Historia wsi Rasząg to historia bogata, obfitująca w wiele wartych wspomnienia wydarzeń historycznych. Zacząć należy jednak od początku.
Początki
Nazwa wsi nie zawsze brzmiała tak, jak w chwili obecnej. W roku 1609 obecny Rasząg zwany było bowiem Raschink, zaś w roku 1656 nosił on nazwę Raschung. Powstanie wsi Rasząg datowane jest na rok 569. Wtedy też ówczesny biskup warmiński – Stanisław Hozjusz zdecydował się na nadanie swojemu bratu Janowi Hozjuszowi, 60ciu włók ziemi podlegających pod prawo magdeburskie. Zastrzegł jednocześnie, iż ziemie te są z odmianą „ad utramque serum”. Oznaczało, iż do ich dziedziczenia uprawione są wszystkie dzieci Jana, nie tylko jego synowie, ale również jego córki.
Następnie, biskup Teodor Andrzej Potocki nadał 12 włók boru znajdujących się pod wsią Rasząg do dyspozycji osób zamieszkujących królestwa pruskie. Osoby te jednak zdecydowały się na przeniesienie w omawiane okolice ze względu na doskwierające im, znaczące obciążenia podatkowe. Koniecznie należy dodać, że wszyscy wspomniani ludzie zdecydowali się również na przyjęcie wyznania katolickiego. W roku 1783, wieś Rasząg liczyła sobie łącznie 30 domów. Wówczas tą urokliwą mieścinkę tworzył majątek szlachecki, folwark oraz część należąca do wsi. W tej właśnie części mieściło się 30, wymienionych już powyżej, domów.
Wraz z upływem kolejnych lat zmieniała się również liczba mieszkańców wsi Rasząg. W 1820 r. wieś liczyła sobie bowiem nieco mniej, bo 26 domów, lecz mieszkało tu 205 osób. W roku 1848 we wsi było 25 domów, a liczba mieszkańców wzrosła do 356 osób, z czego zdecydowana większość biegle posługiwała się już językiem polskim.
Lata 1827 – 1939
Naturalnie wspominając historię wsi Rasząg, nie sposób ominąć także kwestii poruszających temat oświaty. W roku 1827, cała szkoła znajdująca się w Raszągu liczyła sobie zaledwie 27 uczniów. Wtedy też językiem, w jakim odbywały się lekcje i jaki został powszechnie uznany za język nauczania, był język polski. Z czasem frekwencja uczniów rosła, by wreszcie w roku 1853 osiągnąć liczbę 84 uczniów. Wówczas jednak językiem, w jakim odbywać miały się lekcje, był język niemiecki. Niemniej z całą pewnością warto zauważyć, że przedmiotu religii niezmiennie nauczano w języku polskim. Wówczas nauczania religii podjął się Antoni Kalinowski.
W następnych latach, a dokładniej rzecz ujmując w okresie pomiędzy rokiem 1881, a rokiem 1883, nauczycielem w rasząskiej szkole był sam Jan Liszewski, a więc zaszczytny twórca „Gazety Olsztyńskiej”. Warto zauważyć, iż do zasług Jana Liszewskiego należy zaliczyć założenie w 1882 roku biblioteczki Towarzystwa Czytelni Ludowych. Nawet po wyjeździe Jana Liszewskiego biblioteczka wciąż trwała pozostając pod czujnym okiem oraz troskliwą opieką Antoniego Mazucha. W plebiscycie za Prusami Wschodnimi, mającym miejsce w roku 1920, oddanych została tu liczba 153 głosów, z czego za Polską wstawiło się 98 mieszkańców.
W roku 1935, szkoła w Raszągu miała już 133 uczniów, a zajęcia aktywnie prowadziło aż trzech – co było dość znaczącą liczbą jak na ówczesne czasy – nauczycieli.
Przed wybuchem II wojny światowej (1939 r.), Rasząg zamieszkiwało już 607 osób.
